لطفا اعتراضات خود پيرامون مطالب ثبت شده توسط کاربران را به آدرس info [at] answerland.ir ارسال فرمایید

الماس طبیعی و صنعتی چه تفاوتی دارند؟ چگونه میتوان از هم تشخیص داد؟

0
عتیقه و جواهرات پرسیده شد 6 سال پیش توسط Asasi مروارید (29,400)
Share

1 پاسخ

0

الماس کربن خالص و کوبیک با وزن مخصوص 5/3 و سختی 10 می باشد. به علت مصارف زیاد الماس که بیش از 80% آن به مصارف صنعتی می رسد (از جمله برش مواد بسیار سخت)، دانشمندان به فکر ساختن الماس مصنوعی افتادند. برای این کار دانشمندان با الهام از طبیعت دست به ساختن دستگاهی زندند که می توانست چند هزار بار فشار و چندین هزار درجه سانتی گراد را تولید کند. ولی آنها مسئله زمان را نادیده گرفته بودند که سرانجام پس از 5 سال فعالیت و کار بر روی گرانیت نتوانستند به نتیجه ای برسند. تا اینکه برای نخستین بار الماس توسط گروهی از دانشمندان سوئدی در سال 1953 ساخته شد. جنرال الکتریک در سال 1954 برای اولین بار با استفاده از گرافیت در فشار 50 تا 60 کیلوبار و دمای 1500 درجه سانتی گراد توانست الماس مصنوعی بسازد. مشکل استفاده از گرافیت این است که کربن در ساختار گرافیت ساختار خود را ترک نمی کند. برای غلبه بر این مشکل به دنبال حمال (لیگاند) مناسبی برای حمل کربن بودند. کانی ترولیت از این منظر بسیار مناسب بود. این بار به موفقیت چشمگیری در جهان دست یافتند و الماسهای کوچک و زیادی در گرافیت مشاهده شد. در اوایل کار به علت کوچک بودن الماسها توجیه اقتصادی نداشتند. و به این دلیل به دنبال راه حلی برای بزرگ کردن الماسهای تولیدی بودند. البته از الماسهای کوچک تولید شده در سرمته و سمباده استفاده شد که موجب انقلاب عظیمی در صنعت شد. در ادامه کار دانشمندان برای بزرگ تر کردن الماسها، نطفه ای از الماس را درون گرافیت قرار دادند. در ادامه کار و با اعمال فشار و درجه حرارت مناسب الماسهای بهتری بدست آمد و به سرعت روانه بازار جواهرات زینتی و رقیب سرسخت و زنگ خطری برای الماس طبیعی شد. به همین خاطر الماس فروشان طبیعی به دنیال نقطه ضعفی برای الماس مصنوعی گشتند. از لحاظ شکل و سختی هیچ فرقی نداشتند ولی تنها فرق آنها وجود تراشه های آهن در درون الماس مصنوعی بود که موجب تشخیص آن از طبیعی می شد. به این ترتیب الماس سازان دوباره دست به کار شدند و دستگاه جدیدی طراحی کردند این بار دیگر اثری از آهن درون الماس نبود ولی ... تنها مسئله ای که وجود داشت رنگ الماس مصنوعی بود. الماسهای مصنوعی به رنگ زرد تا نارنجی در می آمدند و این مسئله باعث کاسته شدن از شفافیت الماس می شد.

 این بار الماس سازان به سراغ ساختار الماس رفتند. در الماس های مصنوعی یک چیز اضافی به نام نیتروژن به صورت اسیر شده وجود داشت. این نیتروژن جوی بود. در شرایط تشکیل الماس طبیعی نیتروژن وجود ندارد. برای حل این مشکل الماس سازان به دنبال یک جذب کننده نیتروژن گشتند. آنها با قرار دادن Al به دور گرافیت این مشکل را رفع کردند. این بار برای الماس فروشان طبیعی سخت شده بود. این بار الماس فروشان دست به کار شدند تا فرقی بین این دو الماس پیدا کنند. تا اینکه کشف کردند که الماس های مصنوعی خاصیت فلورسانس دارند در حالی که الماس های طبیعی این خاصیت را ندارند. الماس سازان دوباره به دنبال راه حل گشتند و با بررسی دقیق و بهبود روش کار و صرف زمان زیادتر تا حد زیادی این مشکل را مرتفع ساختند. این بار الماس فروشان باید چه کار می کردند؟! آنها با بررسی ساختار الماس طبیعی و مصنوعی دیدند که تا حدودی شکل نوکلوئید آنها با هم فرق می کند ولی این قضیه را هر کارشناس الماس نمی توانست تشخیص دهد درنتیجه مناسب بازار نبود.

پس الماس فروشان طبیعی به ناچار فقط توانستند اسم شرکت خودشان را در الماس به صورت ریز بنویسند و این تنها راه شناخت الماس طبیعی از مصنوعی است.

پاسخ داده شد 6 سال پیش توسط Nobody نقره (13,710)

پاسخ شما

پس از درج پاسخ و یا نظر ، مراتب به نشانی مقابل ایمیل شود:
توجه:ایمیل شما برای مقاصد تبلیغاتی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.
سیستم تطبیق کد امنیتی:
جهت اجتناب از سیستم تطبیق کد امنیتی ورود و یا ثبت نام نمایید.

پرسشهای مرتبط

0
1
1,493 views عتیقه و جواهرات پرسیده شد 6 سال پیش توسط Asasi مروارید (29,400)
0
1
110 views عتیقه و جواهرات پرسیده شد 6 سال پیش توسط Asasi مروارید (29,400)
+1
2
187 views عتیقه و جواهرات پرسیده شد 6 سال پیش توسط Asasi مروارید (29,400)
2011
BETA